Podstawowe dane ewidencyjno-informacyjne.

Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne spółka z o.o. we Włocławku
87-800 Włocławek, ul. Rysia 3;

Sąd Rejestrowy – Sad Rejonowy w Toruniu VII Wydział Gospodarczy.

Sygnatura akt – KRS 0000034210 NIP: 888-020-33-71, REGON: 910226702
kapitał zakładowy – 10 576 500,00 zł  /na dn.31.12.2009r

tel. centrali:  54 236 42 81, 54 230 93 00,  

Prezes  54 230 93 31            fax 54 236 95 94

II

Początki zbiorowej komunikacji publicznej na terenie miasta Włocławka

Początki funkcjonowania zbiorowej komunikacji publicznej na terenie miasta Włocławka sięgają 1951 roku, kiedy Miejska Rada Narodowa we Włocławku za pośrednictwem swych organów, zdecydowała o powołaniu do życia w wielobranżowym Miejskim Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej wydziału komunikacji miejskiej. Przedwojenny Włocławek zamieszkiwało około 68 000 mieszkańców, lecz działania wojenne spowodowały, że na koniec 1945 roku liczba jego mieszkańców zmalała do 47 000, by w roku rozpoczęcia działalności zbiorowej komunikacji publicznej osiągnąć poziom 52 000 osób.

Dla obsługi potrzeb komunikacyjnych jego mieszkańców, zorganizowano na początek dwie linie autobusowe, które kursowały w następujących relacjach:

- linia nr 1 - ul. Słoneczna - ul. Płocka poprzez ul. Kapitulną, Wojska Polskiego, Cygankę, Stodólną.
- linia nr 2 - ul. Grodzka - ul. Falbanka poprzez ul. Plac Kopernika, Brzeską, Kaliską.

Do obsługi komunikacyjnej zostały skierowane cztery autobusy marki Chauson APH, początkowo użytkowane, a potem przekazane na własność Miejskiemu Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej we Włocławku przez miejscowy oddział Państwowej Komunikacji Samochodowej, na mocy porozumienia Ministra Gospodarki Komunalnej i Ministra Transportu.
Wobec rozbudzonych oczekiwań i faktycznych potrzeb przewozowych mieszkańców Włocławka, w latach następnych uruchamiane były następne linie autobusowe, przy czym następną po wymienionych wcześniej, była linia nr 0, która kursowała w relacji: ul. Plac Wolności, Kilińskiego, Toruńska, Bulwary, Okrężna, Chopina, Plac Wolności.

Do końca 1959 roku średnioroczna liczba jednostek taborowych osiągnęła poziom 40 szt. i były to: 24 szt. autobusów marki Star N - 52  16 szt. autobusów marki San - H 01, które były eksploatowane odpowiednio od roku 1955 i 1959. Do roku 1958 eksploatowane były jeszcze autobusy Mawag TR - 5, które w ilości 5 sztuk wprowadzone były na stan inwentarzowy w 1954 roku, a ostatni z nich został zlikwidowany właśnie w 1958 roku.

Poważny rozwój zbiorowej komunikacji publicznej na terenie miasta Włocławka, duży stan posiadania autobusów i prognozowany dalszy wzrost ilości autobusów potrzebnych do zaspokojenia przemieszczeń ludności wymuszał konieczność zapewnienia właściwej opieki technicznej taboru, co byłoby niemożliwe do osiągnięcia w przedsiębiorstwie wielobranżowym jakim wówczas było Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej.
Dlatego decyzją ówczesnych władz, w roku 1958 rozpoczęto budowę zaplecza technicznego - warsztatów i zajezdni przy ul. Rysiej, które oddano do użytku 01 stycznia 1961 roku a posadowione ono zostało na działce 9 550 m2.
Uchwałą nr 281 / 45 / 60 Prezydium Miejskiej Rady Narodowej miasta Włocławka z dnia 31 stycznia 1960 roku, postanowiono wydzielić z dniem 01 stycznia 1961 roku z Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Zakład Komunikacji Miejskiej i utworzyć z tego zakładu Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne we Włocławku z siedzibą przy ulicy Rysiej 3.
Tą samą uchwałą przeniesiono dotychczasowego dyrektora Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej we Włocławku Pana Edwarda Uścińskiego na stanowisko dyrektora Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego, a dotychczasowego kierownika technicznego Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej we Włocławku Pana Wiesława Jędrzejewskiego na stanowisko kierownika technicznego Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego we Włocławku.
W wykonaniu powyższej uchwały oraz za zgodą W.R.N., Prezydium M.R.N we Włocławku zarządziło w dniu 20 grudnia 1960 roku utworzenie przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne we Włocławku, którego przedmiotem działania jest świadczenie usług w zakresie przewozu pasażerów na terenie miasta Włocławka, a podejmuje ono działalność gospodarczą z dniem 01 stycznia 1961 roku.

Pierwsze dziesięć lat funkcjonowania Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego we Włocławku w formie przedsiębiorstwa państwowego w latach 1961 - 1970 odbywa się w warunkach stale narastających potrzeb przewozowych spowodowanych ożywieniem gospodarczym i wzrostem liczby mieszkańców Włocławka. Ludność w latach 1960, 1965, 1970, wzrasta odpowiednio z 63 000 do 68 000 i 78 000 stałych mieszkańców.
Średnioroczna liczba taboru autobusowego będącego w posiadaniu Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w tych latach

wynosiła odpowiednio 54 szt.

w tym: 21 szt. marki Star N - 52 i 33 szt. marki San H - 01;
47  szt. w tym:
29  szt. marki San H - 01,
10  szt. marki San H - 25 B i 8 szt. marki San H - 2
67  szt. w tym: 23 szt. marki San H - 27, 44 szt. marki San H 100.

Systematyczny wzrost posiadania taboru przy jego niedoskonałości technicznej był źródłem jego dużej awaryjności i wymagał znacznie większych nakładów robocizny, urządzeń technicznych, powierzchni warsztatowej oraz placów manewrowo - postojowych, aniżeli oddana w roku 1960 zajezdnia obliczona na 30 jednostek taborowych.
Ówczesne władze miasta Włocławka w obliczu totalnej niewydolności zaplecza technicznego, zdecydowały o kolejnej modernizacji warsztatów naprawczych i zajezdni, która rozpoczęła się w roku 1971 i trwała do końca 1973 roku.
Powierzchnia działki terenu przeznaczonego na użytek Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego we Włocławku została powiększona z 9 550 m2 do 17 540 m2. Wybudowane zostały nowe obiekty kubaturowe, stanowiska postojowe oraz drogi komunikacyjne, a co najważniejsze wzrasta ilość kanałów obsługowo naprawczych z 3 szt. do 8 szt. Zdecydowanej poprawie ulegają warunki socjalno - bytowe załogi. Uregulowana zostaje na stan ówczesnej wiedzy gospodarka wodno - ściekowa.

Kolejne dziesięć lat działalności Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego we Włocławku przypadające na 1971-1980 rok, to okres, w którym następuje dynamiczny wzrost liczby stałych mieszkańców miasta Włocławka, na jego terenie budowane są ważne dla gospodarki narodowej zakłady pracy, powstają szybko nowe jednostki osadcze, lokowane w różnych, znacznie oddalonych od siebie częściach miasta Włocławka.

W kolejnych pięciolatkach tj. 1975 i 1980 roku ludność zamieszkująca Włocławek wzrasta odpowiednio do 91 000 i 103 000 osób, zaś średnioroczna ilość jednostek pozostająca w inwentarzu przedsiębiorstwa wynosi:

w roku 1975 - 90 sztuk

w tym:
78 autobusów marki San H 100,
11 autobusów marki Jelcz 272,
  1 autobus marki Autosan H - 9.

a w 1980 roku - 150 sztuk

w tym:

          4 autobusy marki H - 100,
        11 autobusów marki Jelcz 272; 
      113 szt marki Autosan H - 9;
         12 szt przegubowych marki Jelcz AP 021
oraz 10 szt marki Jelcz PR 110.

W rozpatrywanym okresie Włocławek staje się wielkim placem budowy – ważne gospodarczo inwestycje z natury rzeczy lokowane są na terenach peryferyjnych miasta co powoduje, że zbiorowa komunikacja publiczna musi obsłużyć duże potoki pasażerskie, migrujące z dużych “sypialni” Włocławka do miejsc pracy i z powrotem.
Wprowadzone są do eksploatacji pojazdy wysokopojemne - autobusy przegubowe Jelcz AP 021, których w szczytowym okresie przedsiębiorstwo posiada 15 szt, ale dominują pod względem ilościowym autobusy marki Autosan H - 9, wysoce niedostosowane do obsługi dużych potoków pasażerskich, konsekwencją czego dynamicznie narasta ilość pracy przewozowej mierzona ilością wykonywanych wozokilometrów liniowych, zwiększa się ciągle plan uruchomień taboru, ale jakość usługi przewozowej budzi stale krytykę konsumentów.

W roku 1980 na liniach komunikacyjnych zaczyna kursować pierwsze 10 szt. wysokopojemnych autobusów nowej generacji marki Jelcz PR 110, budowanych na licencji firmy Berliet, które w późniejszym okresie zdominują stan posiadania Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego i zastąpią eksploatowane dotychczas autobusy innych, wymienianych wcześniej marek.
Funkcjonowanie zbiorowej komunikacji publicznej w latach 1981- 1990 roku przypada w okresie ostrego kryzysu społeczno - gospodarczego, który mocno odciska swe piętno w sferze zaopatrzenia materiałowo - technicznego. Pomimo to w przedsiębiorstwie prowadzone są szeroko zakrojone prace modernizacyjne zaplecza technicznego, polegające na jego przystosowaniu do obsługi nowoczesnego taboru - pogłębia się i wydłuża kanały rewizyjne, buduje nowe, przejezdne stanowiska obsługowo naprawcze i warsztaty rzemiosł oraz inne obiekty pomocnicze.

W roku 1982 rozpoczyna się budowa nowej zajezdni autobusowej przy ulicy Kazimierza Wielkiego12 we wschodniej dzielnicy Włocławka. Początkowo pomyślana jako zajezdnia i warsztaty naprawcze mająca zastąpić obecną siedzibę przedsiębiorstwa, nigdy nie zostanie zrealizowana w całości, natomiast w 1984 roku oddany zostaje do eksploatacji I etap
I etapu całego zadania inwestycyjnego. Zajezdnia ulokowana na działce 91 960 m2 zagospodarowuje tylko 35 828 m2 powierzchni, ale i tak całkowicie zabezpiecza warunki do prowadzenia właściwej gospodarki konserwacyjno - naprawczej i zapewnia załodze dobre warunki socjalno - bytowe.

W okresie 1985 - 1990 roku wzrasta ilość mieszkańców Włocławka odpowiednio do 112 000 osób i 122 000 osób, zaś potencjał przewozowy pomimo spadku ilości eksploatowanego taboru autobusowego do 131 szt. w 1985 roku i 132 szt. w roku 1990 wzrasta za sprawą coraz szerszego wprowadzenia do eksploatacji autobusów wysokiej pojemności:
Jelcz PR 110 i przegubowych marki Ikarus 280.

Struktura taboru autobusowego w roku 1985 i 1990 kształtowała się następująco:
- w roku 1985 - 38 szt. autobusy marki Autosan H - 9,
83 szt. autobusy marki Jelcz PR 110,
10 szt. autobusy marki Ikarus 280

- w roku 1990 - 69 szt. autobusy marki Jelcz PR 110,
29 szt. autobusy przegubowe marki Ikarus 280,
34 szt. autobusy marki Jelcz M 11.

Funkcjonowanie zbiorowej komunikacji publicznej w ostatnim dziesięcioleciu (1990 - 2000) przypada w okresie przebudowy ustroju społeczno - gospodarczego państwa.
Zbiorowy transport ludności na terenie gminy staje się jej zadaniem własnym i to ona decyduje o sposobie realizacji tego ważkiego problemu społecznego. Rozległość zadań własnych gminy, którym musi sprostać przy szczupłości środków finansowych na ich realizację z jednej strony, z drugiej zaś całkowite wycofanie się państwa z finansowania kupna taboru autobusowego /prosta konsekwencja istniejącego stanu prawnego/, znaczący spadek zapotrzebowania na usługę przewozową ze strony mieszkańców miasta /wprowadzone reformy zaskutkowały wzrostem bezrobocia/ powodują, że gmina nie jest w stanie refundować w całości przedsiębiorstwu utraty wpływów za udzielone przez państwo i samą gminę ulgi i zwolnienia z opłat za przejazd środkami zbiorowej komunikacji publicznej.

W latach 1990 - 1995 wartość majątku przedsiębiorstwa, który przynosi dominujący przychód firmie, jest prawie równa zeru i tej liczbie odpowiadają również możliwości firmy w zakresie finansowania zakupu nowoczesnych środków przewozu / w latach 1990 - 1994 przedsiębiorstwo nie było w stanie zakupić znaczącej ilości autobusów mogących zastąpić autobusy zużyte technicznie.
W tym okresie następuje też poważny spadek zapotrzebowania na usługi świadczone przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne i stało się jasne, że bez dokonania radykalnych zmian w przedsiębiorstwie dalsze jego prawidłowe funkcjonowanie jest zagrożone.

W roku 1995 Rada Miasta Włocławka podejmuje uchwałę nr 67/XVII/95 w sprawie przyjęcia kierunków restrukturyzacji komunikacji miejskiej Włocławka.
Organa przedsiębiorstwa - rada pracownicza uchwałą z dnia 29 września 1995 roku wyraża zgodę na przekształcenie przedsiębiorstwa w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, a później ogólne zebranie delegatów uchwałą z dnia 14 października 1995 pozytywnie opiniuje zamiar przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w spółkę prawa handlowego.
Dnia 09 listopada 1995 roku Prezydent Miasta Włocławka Pan Ryszard Chodynicki i V - ce Prezydent Miasta Włocławka Pani Elżbieta Mostowiak - Beling w imieniu Gminy Miasta Włocławka oświadczają, że przekształcają Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne we Włocławku w spółkę z o. o., której nazwa brzmi:

Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne Spółka z o. o. we Włocławku.

III Teraźniejszość.

W skład pierwszego Zarządu Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego
Spółka z o. o. we Włocławku zostają powołani:

1. Marek Powielajew   -   Prezes Zarządu, Dyrektor Spółki
2. Marek Krygier         -   I Viceprezes, członek zarządu
3. Roman Gładkowski  -   II Viceprezes, członek zarządu.

Przewodniczącym Rady Nadzorczej I kadencji zostaje Pan Stanisław Adamski, a członkiem Rady Nadzorczej - przedstawicielem pracowników pan Józef Konwerski.


Z dniem 17 marca 2003 roku nastąpiła zmiana i tak w skład Zarządu Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego Spółka z o. o. we Włocławku zostają powołani:

Krygier Marek, Waldemar - Prezes Zarządu Spółki
Lewandowski Mieczysław - Członek Zarządu Spółki

Z dniem 03 wrzesnia 2007 roku nastąpiła zmiana w składzie Zarządu Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego Spółka z o. o. we Włocławku na stanowisku Członka Zarządu.


Krygier Marek, Waldemar - Prezes Zarządu Spółki
Grzegorz Gulski                - Członek Zarządu Spółki

Postanowieniem Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 21 grudnia 1995 roku spółka została wpisana do rejestru handlowego z kapitałem zakładowym 8 453 300 zł., a postanowieniem z dnia 30 stycznia 1996 roku Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne we Włocławku wykreślone zostało z rejestru przedsiębiorstw państwowych. Misją przedsiębiorstwa spółki jest sprawne, bezpieczne i niezawodne zaspokojenie potrzeb mieszkańców gminy w zakresie zbiorowego transportu publicznego hołdując przy tym zasadzie: naszym szefem jest pasażer.
W realizacji tej misji przedsiębiorstwo spółki zakupiło w latach 1996 - 2000 roku 46 szt. nowoczesnych jednostek taborowych, wyposażonych w przyjazne środowisku naturalnemu silniki, spełniające wymagania norm Euro 1 i Euro 2, a ponadto w ramach działań organizacyjno - zarządzających, zarząd przedsiębiorstwa spółki podjął szereg działań w sferze organizacji, kontroli i nadzoru ruchu, co zaowocowało osiąganiem wysokich wskaźników (stan za rok 2008) techniczno - eksploatacyjnych taboru autobusowego, takich jak:
- współczynnik gotowości technicznej - 94,44 %
- współczynnik wykorzystania taboru - 84,98 %
- współczynnik wykonania kursów      - 99,90 %

W inwentarzu przedsiębiorstwa spółki znajdują się 74 szt. (stan na 2009.12.31)
jednostek autobusowych z tego:

- marki Jelcz M081 MB,  Euro2                -  8 szt.  
- marki Jelcz 120 MM/1, Euro1                -  2 szt.
- marki Jelcz 120 MM/2, Euro2                -23 szt.
- marki SOLARIS URBINO 10, Euro3       -   9 szt. 
- marki SOLARIS URBINO 10, Euro5       -   3 szt.
- marki SOLARIS URBINO 12, Euro3       - 17 szt.

- marki SOLARIS URBINO 12, Euro4       - 12 szt